Definition
A country person; a rustic or unsophisticated person from the countryside.
Etymology
From 'chaw' (to chew) and 'bacon' (a rustic person or villager). It's a compound that emerged in 16th-century English as a mildly contemptuous term for someone who chews hay and eats bacon—stereotypical food of rural folk.
Kelly Says
This delightfully specific insult reveals how urban Elizabethans viewed country people: simple folk who chewed straw and ate preserved meat, capturing a whole social hierarchy in two words.
Translations
AMአማርኛ
ቻውበኮን
t͡ʃaʊ.be.kon
ARالعربية
تشاو بيكون
tʃaʊ.be.kon
BNবাংলা
চাউবেকন
t͡ʃaʊ.be.kɔn
CACatalà
chawbacon
tʃaw.ba.kon
CSČeština
chawbacon
tʃaw.ba.kon
DADansk
chawbacon
tʃaw.ba.kon
DEDeutsch
Chawbacon
ˈtʃaʊbəˌba.kɔn
ELΕλληνικά
τσαουμπάκον
tsaʊ.mpa.kon
ESEspañol
chawbacon
tʃɔːbəˈkɔːn
FAفارسی
چاو بی کن
t͡ʃaʊ.be.kon
FISuomi
chawbacon
tʃaw.ba.kon
FRFrançais
chawbacon
ʃɔːba.ko.ɑ̃
GUGU
ચાઉબેકન
t͡ʃaʊ.be.kən
HAHA
chawbacon
tʃaw.ba.kon
HEעברית
צ'אובייקון
t͡ʃaʊ.be.jikon
HIहिन्दी
चाऊबेकॉन
t͡ʃaʊ.be.kɔːn
HUMagyar
chawbacon
tʃaw.ba.kon
IDBahasa Indonesia
chawbacon
tʃaw.ba.kon
IGIG
chawbacon
tʃaw.ba.kon
ITItaliano
chawbacon
tʃɔːbəˈkɔːn
KMKM
ចៅបាកុន
t͡ʃaʊ.ba.kun
KO한국어
차우베콘
t͡ɕʰa.u.be.kon
MRMR
चाऊबेकॉन
t͡ʃaʊ.be.kɔːn
MSBahasa Melayu
chawbacon
tʃaw.ba.kon
MYမြန်မာ
ချောဘဲကွန်
t͡ʃaʊ.be.kɔn
NLNederlands
chawbacon
tʃaw.ba.kon
NONorsk
chawbacon
tʃaw.ba.kon
PAPA
ਚਾਉਬੇਕਾਨ
t͡ʃaʊ.be.kɑːn
PLPolski
chawbacon
t͡ʃaw.ba.kon
PTPortuguês
chawbacon
ʃaw.bɐˈkɔ̃
RORomână
chawbacon
tʃaw.ba.kon
RUРусский
чаубекон
t͡ʃaʊ.be.kon
SVSvenska
chawbacon
tʃaw.ba.kon
SWKiswahili
chawbacon
tʃaw.ba.kon
TAதமிழ்
சாவுபேகான்
sɑː.u.pɛː.kaːn
TEతెలుగు
చౌబేకన్
t͡ʃaʊ.be.kən
THไทย
ชาบาคอน
t͡ʃʰaː.ba.kon
TLTL
chawbacon
tʃaw.ba.kon
TRTürkçe
chawbacon
tʃaw.ba.kon
UKУкраїнська
чаубекон
t͡ʃaʊ.be.kon
URاردو
چاو بی کن
t͡ʃaʊ.be.kon
VITiếng Việt
chawbacon
tʃaw.ba.kon
YOYO
chawbacon
tʃaw.ba.kon
ZUZU
chawbacon
tʃaw.ba.kon