Constantine

/ˈkɒnstənˌtaɪn/ noun

Definition

Roman emperor who legalized Christianity and founded Constantinople

Etymology

Latin Constantinus, from constans 'steadfast'

Kelly Says

Constantine was constantly changing the empire - from pagan to Christian!

Translations

AMአማርኛ
ቅስተንጢኖስ
ARالعربية
قسطنطين
BNবাংলা
কনস্টান্টিন
CSČeština
Konstantin
DADansk
Konstantin
DEDeutsch
Konstantin
ELΕλληνικά
Κωνσταντίνος
ESEspañol
Constantino
FAفارسی
قسطنطین
FISuomi
Konstantinus
FRFrançais
Constantin
GUGU
કોન્સ્ટેન્ટાઈન
HAHA
Constantine
HEעברית
קונסטנטין
HIहिन्दी
कॉन्सटेंटाइन
HUMagyar
Konstantin
IDBahasa Indonesia
Konstantinus
IGIG
Constantine
ITItaliano
Costantino
JA日本語
コンスタンティン
KKKK
Константин
KMKM
កុងស្តង់ទីន
KO한국어
콘스탄티누스
MRMR
कॉन्स्टँटाईन
MSBahasa Melayu
Konstantin
MYမြန်မာ
ကွန်စတန်တင်း
NLNederlands
Constantijn
NONorsk
Konstantin
PAPA
ਕਾਂਸਟੇਨਟਾਈਨ
PLPolski
Konstantyn
PTPortuguês
Constantino
RORomână
Constantin
RUРусский
Константин
SVSvenska
Konstantin
SWKiswahili
Koustantini
TAதமிழ்
கான்ஸ்டாண்டைன்
TEతెలుగు
కాన్‌స్టాంటైన్
THไทย
คอนสแตนติน
TLTL
Constantine
TRTürkçe
Konstantinos
UKУкраїнська
Костянтин
URاردو
قسطنطین
VITiếng Việt
Constantine
YOYO
Constantine
ZH中文
君士坦丁
ZUZU
Constantine

Related Words

Explore More Words

Get the Word Orb API

Complete word intelligence in one call. Free tier — 50 lookups/day.