Dug

/dʌɡ/ verb

Definition

Past tense of dig; to break up soil or excavate a hole.

Etymology

From Middle English 'diggen,' possibly from Old Norse 'deyja.' The exact origin is unclear, but it appeared in English by the 1300s.

Kelly Says

Dig/dug is one of English's few truly irregular verbs that survives from Old English—most verbs shifted to regular '-ed' endings, but dig stubbornly kept dug!

Translations

AMአማርኛ
dug
dug
ARالعربية
dug
dug
BNবাংলা
dug
dug
CACatalà
dug
dug
CSČeština
dug
dug
DADansk
dug
dug
DEDeutsch
dug
dug
ELΕλληνικά
dug
dug
ESEspañol
dug
dug
FAفارسی
dug
dug
FISuomi
dug
dug
FRFrançais
dug
dug
GUGU
dug
dug
HAHA
dug
dug
HEעברית
dug
dug
HIहिन्दी
dug
dug
HUMagyar
dug
dug
IDBahasa Indonesia
dug
dug
IGIG
dug
dug
ITItaliano
dug
dug
JA日本語
dug
dug
KKKK
dug
dug
KMKM
dug
dug
KO한국어
dug
dug
MRMR
dug
dug
MSBahasa Melayu
dug
dug
MYမြန်မာ
dug
dug
NLNederlands
dug
dug
NONorsk
dug
dug
PAPA
dug
dug
PLPolski
dug
dug
PTPortuguês
dug
dug
RORomână
dug
dug
RUРусский
dug
dug
SVSvenska
dug
dug
SWKiswahili
dug
dug
TAதமிழ்
dug
dug
TEతెలుగు
dug
dug
THไทย
dug
dug
TLTL
dug
dug
TRTürkçe
dug
dug
UKУкраїнська
dug
dug
URاردو
dug
dug
VITiếng Việt
dug
dug
YOYO
dug
dug
ZH中文
dug
dug
ZUZU
dug
dug

Related Words

Explore More Words

Get the Word Orb API

Complete word intelligence in one call. Free tier — 50 lookups/day.