Rankle

/ˈræŋ.kəl/ verb

Definition

To cause persistent annoyance or resentment; to fester.

Etymology

From Old French 'rancler', from 'rancle' (festering sore), from Latin 'dracunculus' (little dragon).

Translations

AFAfrikaans
irriteer
AMአማርኛ
ማስቆጣት
ARالعربية
يؤلم
BGБългарски
дразня
BNবাংলা
বিরক্ত করা
CACatalà
irritar
CSČeština
dráždit
DADansk
irritere
DEDeutsch
wundern
ELΕλληνικά
πικραίνω
ESEspañol
irritar
ETEesti
vihastama
EUEuskara
sumindu
FAفارسی
آزار دادن
FISuomi
ärsyttää
FRFrançais
envenimer
GLGalego
irritar
HEעברית
להכאיב
HIहिन्दी
चिढ़ाना
HRHrvatski
jesti
HUMagyar
mar
IDBahasa Indonesia
mengganggu
ITItaliano
rodere
JA日本語
苛立たせる
KO한국어
신경 쓰이게 하다
LTLietuvių
erzinti
LVLatviešu
kaitināt
MNМонгол
уурлуулах
MSBahasa Melayu
menyakitkan hati
MYမြန်မာ
စိတ်ဆိုးစေ
NLNederlands
kwellen
NONorsk
irritere
PLPolski
dręczyć
PTPortuguês
irritar
RORomână
a mânca
RUРусский
язвить
SKSlovenčina
dráždiť
SLSlovenščina
dražiti
SRСрпски
јести
SVSvenska
reta
SWKiswahili
choma
TAதமிழ்
கோபப்படுத்து
TEతెలుగు
చిరచిరలాడు
THไทย
ทำให้โกรธ
TRTürkçe
içerlemek
UKУкраїнська
запалювати
URاردو
چھیڑنا
VITiếng Việt
làm đau lòng
ZH中文
使怨恨

Explore More Words

classroom bedmaker gharnao hamantashen look

Get the Word Orb API

Complete word intelligence in one call. Free tier — 50 lookups/day.